Bizimle iletişime geçin

Çeviri

Gazete Patika Çeviri | Devrimin ön saflarında: Hindistan Komünist Partisi (Maoist) ile özel röportaj*

Tüm bu güçleri, emperyalizmin yeryüzünden kökünü kazımak ve tüm dünyada sosyalizmi ve ardından komünizmi kurmak için devrimci faaliyette bir araya gelmeye çağırmak istiyorum. Zaman olgunlaşıyor. Cesurca hareket edelim. Zafere ulaşalım. Tüm ülkelerin işçileri, birleşin!

Bugün Hindistan’daki halk savaşı, dünyadaki en ileri devrimci mücadelelerden biri olarak kabul edilmektedir. Hindistan devleti tarafından Hindistan’ın en büyük iç güvenlik tehdidi olarak adlandırılan Hindistan Komünist Partisi (Maoist), doğal kaynakların özelleştirilmesi, emeğin sömürülmesi ve Modi’nin Hindutva gündeminin desteklenmesine karşı mücadele eden öncü bir güçtür.

Hindistan Komünist Partisi (Maoist) Merkez Komite Üyesi ve Uluslararası İlişkiler Başkanı, parti sözcüsü Amrut ile Hindistan’daki benzersiz koşullar, gerilla bölgelerinde yeni bir toplum inşa etme çabaları ve Çin’in karakteri ve yeni emperyalist güçlerin yükselişi de dâhil olmak üzere küresel solun karşı karşıya olduğu acil sorunlara ilişkin perspektifleri hakkında özel bir röportaj gerçekleştirdik.

HKP(Maoist), Hindistan’da ne zamandan beri halk savaşı veriyor ve bu mücadele şu an hangi aşamada?

Bu, Hindistan devriminin temel sorusudur. Bu soruyu yanıtlamak için tarihte elli yıl geriye gitmeme izin verin. Hindistan’daki halk savaşının tarihi, çalkantılı bir on yıl olarak bilinen 60’lı yılların Büyük Proleter Kültür Devrimi’nin (BPKD) yankı uyandıran dönemine dayanmaktadır. Bu dönem, akımlarımızın iki seçkin ve önde gelen liderinin – Yoldaş Charu Mazumdar ve Kanhai Chatterjee – Marksizm-Leninizm-Maoizm’i (MLM) Hindistan’ın somut koşullarına uygulayarak ve Hindistan Komünist Partisi’nin (HKP) asırlık revizyonizmi ve HKP(Marksist) markasının neo-revizyonizmi ile mücadele ederek, onları teşhir ederek ve onlardan koparak sahneye çıktıkları dönemdir.

Mayıs 1967’de Charu Mazumdar yoldaşın önderliğindeki büyük Naksalbari isyanı, o dönemde Çin Komünist Partisi (ÇKP) tarafından “Hindistan’da Bahar Gök Gürültüsü” olarak selamlanmış ve devrimciler için bir çağrı olduğunu kanıtlamıştır. Charu Mazumdar ve Kanhai Chatterjee yoldaşların devrimci liderliği altında binlerce kadro neo-revizyonist HKP (Marksist)’den koparak onlarla el ele verdi. Yoldaş Charu Mazumdar Hindistan Komünist Partisi’ni (Marksist-Leninist), Yoldaş Kanhai Chatterjee ise Maoist Komünist Merkezi’ni (MKM) kurdu. Bu iki büyük Marksist öğretmen Hint toplumunun sınıfsal analizini yaptılar ve Hint Yeni Demokratik Devrimi için siyasi stratejiyi ortaya koydular.

Partimizin siyasi stratejisi silahlı toprak devrimi ve bölge çapında siyasi iktidarın ele geçirilmesidir. Partimizin askeri stratejisi ise uzun süreli halk savaşıdır. Bu stratejiye göre, düşmanın nispeten zayıf olduğu kırsal bölgeleri kendimize üs bölgesi haline getiriyoruz, ardından düşman kuvvetlerinin kalesi olan şehirleri kademeli olarak kuşatıp ele geçiriyoruz.

Yoldaş Mao’nun uzun süreli halk savaşı teorisine göre, devlet iktidarını ele geçirmenin üç aşaması vardır. Şu anda Hindistan devrimi “Stratejik Savunma” aşamasındadır.

Hindistan Devleti, özellikle Yeşil Av operasyonuyla, on yıllardır Maoistleri yok etmeye çalışıyor. Bu askeri operasyonun şu anki durumu nedir?

Yeşil Av Operasyonu’nun başlamasından önce, Hindistan devrimci hareketinin geçtiğimiz on yıllarda zaten ciddi baskı ve sindirme kampanyalarıyla karşı karşıya kaldığını kabul etmeliyiz. Eski partilerimiz HKP(ML)(HS) ve Maoist Komünist Merkez, Büyük Naksalbari Silahlı Köylü Ayaklanmasının patlak vermesinden bu yana gerici Hint devletinin faşist baskısıyla karşı karşıya kaldı. İlk karşı ayaklanma kampanyası olan “Steeplechase Operasyonu” 1970’lerde başladı ve 80’ler ve 90’larda merkezi ve eyalet hükümetleri tarafından çeşitli baskı kampanyaları yürütüldü. İki devrimci akımın birleşmesiyle 2004 yılında yeni Partimiz HKP (Maoist) kuruldu. O zamandan beri Hindistan Devleti bu örgütü en büyük iç güvenlik tehdidi olarak ilan etti.

O zamandan beri Hindistan Devleti, Salwa Judum, Sendra, Yeşil Av Operasyonu, SAMADHAN Operasyonu gibi uzun süreli karşı ayaklanma kampanyaları yürütmektedir ve 2024 yılının başında Hindistan Devleti, gerici Surajkund stratejik karşı saldırı operasyon planının bir parçası olan “Kagaar Operasyonu” (Son Savaş) adlı yeni bir askeri saldırı kampanyası başlatmıştır. Tüm bu kampanyalar, ABD emperyalistlerinin dünya çapındaki halk hareketlerini ezme stratejisi olan Düşük Yoğunluklu Çatışmanın bir parçasıdır. Devrimci kitle örgütleri ve devrimci insanlar da dâhil olmak üzere, partimizin ve Halk Kurtuluş Gerilla Ordusu’nun (HKGO) tüm rütbe ve dosyalarından 15.000’den fazla yoldaş, polisin aralıksız cinayetlerinde ve faşist baskı kampanyalarına karşı misillemede şimdiye kadar hayatlarını ortaya koydu.

Yeşil Av operasyonu bu baskıcı kampanyaların bir devamıdır. Son on yıllardan birkaç örnek vermek gerekirse, Chhattisgarh’da Salwa Judum, Jharkhand’da Sendra ve 21. yüzyılın ilk on yılında Odisha’da Barış Yürüyüşü vardı. Bunların hepsi Hindistan Devleti tarafından organize edilen ve büyük şirketler tarafından finanse edilen beyaz terör kampanyalarıdır.

Yeşil Av Operasyonu bu baskıcı kampanyaların bir devamı niteliğindedir. Son on yıllardan birkaç örnek vermek gerekirse, 21. yüzyılın ilk on yılında Chhattisgarh’da Salwa Judum, Jharkhand’da Sendra ve Odisha’da Barış Yürüyüşü vardı. Bunların hepsi Hindistan Devleti tarafından organize edilen ve büyük şirketler tarafından finanse edilen beyaz terör kampanyalarıdır. Parti, HKGO, devrimci kitle örgütleri ve Devrimci Halk Komiteleri, devrimci halkla birlikte, kahramanca direnişleri ve muazzam fedakârlıklarıyla bu kampanyaları yenilgiye uğrattı. Hindistan devleti ilk kez Eylül 2009’da OGH adına ülke çapında topyekûn bir karşı ayaklanma kampanyasıyla açıkça ortaya çıktı. Hindistan Devleti böyle bir kampanyanın başlatıldığını hiçbir zaman kabul etmedi.

Yeşil Av Operasyonu 10 uzun yıl boyunca devam etti ve önemli sayıda Merkezi Silahlı Polis personelinin imha edildiği Minpa pususundan sonra gözden geçirildi. Ardından Mayıs 2017’de SAMADHAN adı verilen yeni bir operasyon başladı. Hindistan devleti SAMADHAN’ı ülkedeki Maoistleri ortadan kaldırmak için beş yıllık bir süre öngörerek ilan etti. Ekim 2022’de SAMADHAN’ı gözden geçirdi ve gerici Surajkund stratejik saldırı operasyonu askeri planını (bizim adlandırdığımız gibi) uygulamaya koydu.

Halihazırda, İleri Operasyon Üsleri (FOB) kurulmakta ve devrimci hareketin olduğu bölgelerde güvenlik yoğunlaştırılmaktadır. Devlet güçleri kisvesi altında Hindistan Ordusu da dahil olmak üzere silahlı kuvvetlerin konuşlandırılması artmaktadır. Şu anda devrimci hareketin olduğu bölgelerde paramiliter, komando, eyalet ve bölge güçleri de dahil olmak üzere yaklaşık 700.000 hükümet silahlı gücü bulunmaktadır. Merkezi paramiliter ve eyalet güçleri tarafından bir polis muhbir ağı oluşturulmaktadır. Baskıya insani bir görünüm kazandırmak için polis personeli tarafından Sivil Eylem Programları (sahte sosyal hizmet kurumları) yürütülmektedir. Buna ek olarak, Parti, PLGA ve devrimci halk komitelerine karşı olumsuz propaganda biçiminde, Hindistan devrimci hareketini demoralize etmeyi ve gayrimeşrulaştırmayı amaçlayan psikolojik bir savaş yürütülmektedir.

Devlet, Terörist ve Yıkıcı Faaliyetler Yasası, Terörizmin Önlenmesi Yasası ve 2018 yılında Merkezdeki Brahmanik Hindutva faşist iktidarı tarafından değiştirilen ve yasayı daha da acımasız hale getiren Yasadışı Faaliyetleri (Önleme) Yasası gibi birçok acımasız yasa çıkardı. Bu yasa, faşist yönetime karşı muhalefetini ifade eden herkese dayatılmaktadır. Siyasi mahkûmların kefaletle serbest bırakılması defalarca reddedildi. Devrimci hareketi ezmek için istihbarat teşkilatları önemli ölçüde güçlendirildi. Son yıllarda, merkezi hükümete bağlı bir birim olan Ulusal Soruşturma Ajansı’na terörle mücadele kisvesi altında daha fazla yetki verildi. Şimdi de sivil haklar aktivistlerine, sanatçılara, yazarlara, öğrencilere, öğretmenlere, demokratik ve ilerici güçlere karşı kışkırtma iddiasıyla kullanılıyor. Brahmanik Hindutva Faşizmi, dokunaçlarını insanların yaşamlarının her alanına yayarken, sömürülen, ezilen ve taciz edilen sınıf ve kesimler seslerini yükseltiyor ve faşist rejime karşı hareketler inşa ediyor.

Tüm bu mücadeleleri ezmek ve muhalif sesleri bastırmak için Hindistan devleti önce “şehirli Maoist” sonra da “eli kalem tutan Maoist” diye yeni bir terim ortaya atarak bu güçlerin peşine düşmüştür. Ulusal Soruşturma Ajansı “terörist faaliyetler” veri tabanı hazırlamaktadır. Sahte suçlar için sahte kanıtlar yaratmak üzere bir Ulusal Adli Bilimler Üniversitesi kurulmuştur. Bu, hukuk devletinin normu haline gelmiştir. Narendra Modi hükümetinin merkezdeki ikinci döneminden itibaren mücadele bölgelerindeki insanlara yönelik hava saldırıları artıyor. Polis güçlerinin gerilla üslerine hareketini kolaylaştırmak için yollar ve iletişim büyük ölçekte döşeniyor. Daha önce de belirtildiği gibi, Hindistan Devleti tarafından önümüzdeki üç yıl içinde Maoist hareketin liderliğini ortadan kaldırmak için Kagaar Operasyonu adı altında yeni bir karşı ayaklanma kampanyası başlatılmıştır. Bu amaçla, Chhattisgarh eyaletindeki Bastar’ın Maad bölgesine binlerce ek kuvvet konuşlandırılıyor.

Nerandra Modi hükümetinin önceki yönetimlerden farkı nedir? HKP(Maoist) ve HKGO Modi’nin liderlinde nasıl değişiklikler yaşadı?

Evet! Narendra Modi liderliğindeki mevcut rejim öncekilerden farklıdır. Partimiz Hint feodalizminin kast temelli bir feodalizm ve Brahmanizmin de onun ideolojisi olduğunu kabul etmektedir. Daha önceki tüm hükümetler, ideolojileri Brahmanizmden başka bir şey olmayan feodaller ve komprador burjuvaziden oluşan Hint egemen sınıflarının temsilcileriydi.

Ancak Partimizin anlayışına göre Hindistan Devletinin mevcut şekli Brahmanik Hindutva Faşizmidir. RSS ve BJP’nin liderliği altındadır. Şu anda Narendra Modi Hindutva Faşizminin kilit lideridir ve on yıldır Hindistan’ın başbakanıdır. Mevcut BJP hükümeti, komprador burjuvazi-feodal faşizmden başka bir şey olmayan “Yeni Hindistan” adına Hindistan’ı bir Hindu-Raştra’ya (Ulus) dönüştürmek istiyor. BJP hükümeti “resmi demokrasinin” işlemesine bile izin vermiyor ve saldırılarını her geçen gün daha da yoğunlaştırıyor.

Kongre ve Kongre liderliğindeki Birleşik İlerici İttifak liderliğindeki önceki hükümetler de halk karşıtı politikalar uygulamış ve kitle hareketlerini acımasızca ezmişlerdir. Tüm Hindistan egemen sınıf hükümetleri, egemen sınıflara ve onların emperyalist patronlarına muazzam faydalar sağlamıştır. Modi rejimi, emperyalizm yanlısı politikaları önceki hükümetlerden daha saldırgan bir şekilde uygulamaktadır. Aynı zamanda, bölücü Hindutva gündemini de saldırgan bir şekilde uygulamaktadır.

BJP 2014 yılında iktidara geldikten sonra partimize, HKGO’ya, Birleşik Cephe’ye ve devrimci kitlelere karşı ayaklanma karşıtı programları yoğunlaştırdı. BJP hükümeti, partimizi ve devrimci hareketi ortadan kaldırmak için başta mücadele alanlarımız olmak üzere ülke genelinde baskıcı politikalar yürütmektedir. Şirketleşme ve militarizasyon daha önce görülmemiş bir şekilde yeni bir norm haline gelmiştir. Devrimci mücadele alanlarına ve kabile köylerine yönelik drone saldırıları ve hava bombardımanları BJP rejiminin yeni normlarıdır. Güvenlik personeli tarafından devlet cezasızlığı ile birçok iğrenç eylem gerçekleştirilmektedir.

Bu nedenle, devrimin üç “sihirli silahı” olan Parti, HKGO ve Birleşik Cephe, Brahmanik Hindutva Faşizmine direnmek için çeşitli taktik programlar uygulamaktadır. Brahmanik Hindutva BJP hükümetinin politikalarına karşı devrimci mücadele alanlarında Partimizin rehberliği ve önderliğinde çeşitli kitle hareketleri gelişmektedir. BJP Merkezde iktidara geldikten sonra bile PLGA kızıl savaşçılarımız tarafından birçok kahramanca askeri eylem başarıyla gerçekleştirilmiştir. Son olarak, 16 Ocak 2024 tarihinde, PLGA yoldaşlarımız, yüzlerce devrimci kitlenin katılımıyla, Hindistan Devleti tarafından yeni başlatılan Kagaar Operasyonuna bir yanıt olarak Chhattisgarh’ın Bijapur bölgesindeki Dharmavaram kampına kahramanca bir baskın düzenledi. Bu baskında 35 güvenlik görevlisi etkisiz hale getirilmiş ve yaklaşık 40’ı ağır yaralanmıştır. Baskı ve kuşatmalar artarken buna karşı direniş de artıyor.

Modi yönetimindeki Hindistan’ın dini ve etnik azınlıklara hem fiziksel hem de söylemsel olarak baskı uyguladığı bir geçmişi var. Partinizin bu konudaki tutumu nedir?

Bu Hint şovenizmi değil, Hindu şovenizmidir. Evet. Modi hükümetinin dini ve etnik azınlıkları aşağıladığı ve toplumu kutuplaştırdığı konusunda kesinlikle haklısınız. Partimiz dini azınlıkların, özellikle de Müslüman toplulukların, kabilelerin, Dalitlerin ve kadınların ikincil vatandaşlar olarak yaşadıklarının ve özgürleşmeleri için Modi hükümeti tarafından uygulanan Hindu şovenizmine karşı birleşmeleri gerektiğinin farkındadır. Partimiz, kurtuluşları için devam etmekte olan halk savaşında onları örgütlemeyi amaçlamaktadır. Mevcut hükümet Hindutva’nın kastçılık ve komünalizm politikalarını emperyalistlerin, komprador bürokratik burjuvazinin ve toprak ağalarının çıkarları doğrultusunda şirketleşme ile birleştirmektedir.

BJP, iktidarda kalmak ve toplumda bölünmeler yaratmak için dini güçlü bir araç olarak kullanmaktadır. BJP bu dini aracı kullanarak kitleleri gerçek meselelerden uzaklaştırmaktadır. Ayodhya’daki Ram Tapınağı’nın 22 Ocak 2024 tarihinde kutsanması, kitlelerin dikkatinin ülkemizin karşı karşıya olduğu ciddi siyasi, sosyal ve ekonomik krizlerden nasıl uzaklaştırıldığının mükemmel bir örneğidir.

Partimiz laiklik ilkesini, dini özgürlük hakkını, ifade özgürlüğünü savunmakta ve kültürlerin, dillerin, yemek alışkanlıklarının vb. çeşitliliğini selamlamaktadır. Oysa Hindutva faşizmi tüm bu demokratik değerlere karşıdır.

1960’lardaki Naksalbari ayaklanması sırasında köylüler büyük toprak sahiplerini öldürmüşler ve topraklarını ele geçirmişlerdi. Köylüler HKP (Maoist) ve mevcut mücadelede nasıl bir rol oynuyor?

Partimizin, Hindistan toprak devriminde başarıya giden tek yol olarak sınıf düşmanının yok edilmesi şeklindeki sol maceracı çizgiyi savunan geçmiş uygulamalarını gündeme getirdiniz. Biz bu yanlış uygulamayı çoktan düzelttik. Marksist işçi-köylü birliği ilkesini savunuyoruz. Sorunuza gelelim. Hindistan tarıma dayalı bir ülkedir. Ülke nüfusunun çoğunluğunu köylüler oluşturuyor. Köylüler aynı zamanda Parti, HKGO, devrimci kitle örgütleri ve devrimci halk komitelerinde de çoğunluğu oluşturmaktadır. Bu anlamda köylüler devam etmekte olan halk savaşının sosyal, siyasi, askeri ve ekonomik yönlerinin bir parçasıdır. Parti komitelerinin, milislerin ve yerel düzeyde halkın devlet iktidarının organlarının tüm başkanları köylülerdir. Şu anda HKGO’da çoğunluk kabile üyesi köylü yoldaşlardır ve müfrezelere, bölüklere ve taburlara liderlik etmektedirler.

Köylüler, toprağın çiftçiye dağıtılması gibi toprak devrimi programının her faaliyetinde yer almaktadır. Partimizin önderliğinde devrimci halk komiteleri, arazi tesviyesi, setlerin inşası, göletlerin ve köprülerin döşenmesi ve verimliliği arttırmak için köy bağlantılarının geliştirilmesi gibi programları üstlenerek halkın refahı için çalışmaktadır. Kolektif kooperatif çalışma yöntemlerinin uygulanmasına özel önem veriyoruz. HKGO gerillalarımız ve parti kadrolarımız tüm üretim faaliyetlerinde kitlelerle birleşiyor.

HKP (Maoist) tarafından kontrol edilen bölgelerde toplum nasıl örgütleniyor ve partiniz hükümetten farklı olarak ne yapıyor?

Partimizin devrim yapmak için izlediği yukarıda belirtilen stratejiye göre, iç kabile bölgelerinden başlıyoruz, halkın devlet iktidarının organlarını oluşturan düz alanlara uzanıyoruz ve nihayet düşmanın kalesi olan şehirlerde iktidarı ele geçiriyoruz. Aşiret toplumu feodaldir ve köyün reisi söz sahibidir. Devrimci hareketin getirdiği değişikliklerle birlikte köy muhtarlarının artık gücü kalmamıştır. Yoksul ve orta sınıf köylülerden oluşan yerel parti komitesi köyü yönetmektedir. Düzlük bölgelerde toplum ağırlıklı olarak Brahmanik Hindutva’dır ve diğer dinlerden azınlık vardır.

İktidardaki sömürücü hükümet halkın refahı hakkında çok konuşuyor ama hiçbir şey yapmıyor. Köylüler sulama, tohum ve tarım aletleri gibi tarım için gerekli asgari ihtiyaçlardan yoksundur. Devrimci halk komiteleri köylülerin ihtiyaçlarıyla ilgileniyor ve verimi artırmaya odaklanıyor. Sömürücü hükümet, kabile halkı için okul ve hastane işletmekle hiç ilgilenmiyor. Devrimci halk komiteleri yerel okullar işletiyor. Her yerel yönetimin bir sağlık departmanı ve bir doktoru var. İlgili parti komitesinin devrimci halk komiteleri tarafından işletilen okullar için bir bütçesi var. HKGO’dan doktorlar devrimci halk komitesi doktorlarına eğitim veriyor. Halkın orman ürünlerini satmasına ve pazardan günlük ihtiyaçlarını satın almasına yardımcı olmak üzere yazlık sanayi departmanı henüz aktif hale gelmemiştir.

Emperyalistler tarafından desteklenen yarı-sömürge, yarı-feodal, güçlü bir devlete karşı çalışıyoruz. Stratejimiz uyarınca, sömürücü hükümeti devirmeyi başardığımız her yerde devrimci halk komiteleri inşa ediyoruz. Böylece devlet iktidarının bölge çapında organlarını inşa ediyor, bunları kademeli olarak genişletiyor ve güçlendiriyoruz. Gerilla üsleri pek çok katliama, parti komitelerinin, milislerin, devrimci halk komitelerinin liderlerinin ve aktivistlerinin öldürülmesine ve kadınlara yönelik cinsel vahşete rağmen varlığını sürdürüyor. Şu anda çok küçük bir düzeyde iktidarı elimizde tutuyoruz. Dolayısıyla, üstlendiğimiz kalkınma faaliyetlerinde sınırlamalar var.

Özgürleştirdiğiniz bölgelerde kast sisteminin etkisi nedir? Parti feodal yapılara ve toplumsal tutumlara nasıl meydan okuyor?

Şu ana kadar kurtarılmış bir bölge yok. Özel gerilla bölgelerinde birleştirmeye ve özgürleştirmeye çalıştığımız üs alanları var. Kast sistemi Hint toplumunun belirli bir özelliğidir ve komünalizm de bununla bağlantılı bir başka özelliktir. Brahmanik Hindutva’nın Chaturvarnya sisteminin bir parçasıdır ve mevcut toplumun hem temelinde hem de üst yapısında kök salmıştır ve her iki alanda da diyalektik olarak iç içe geçmiştir. Kast, emekçi sınıfların sömürülmesini ve ezilmesini kolaylaştırmak için insanları bölmeyi amaçlamaktadır. Onu ortadan kaldırmak kolay bir iş değildir.

Yeni Demokratik Devrimin başarısı ve sosyalist devletin inşası ile bağlantılıdır. Kastı ortadan kaldırma mücadelesi partinin ve devrimci kitle örgütlerinin gündeminin bir parçasıdır. Kastı ortadan kaldırmak için hem tabanda hem de üst yapıda mücadele ediyoruz. Gerilla bölgelerine gelecek olursak, stratejimiz gereği kast bizim bulunduğumuz kabile toplumunda mevcut değildir. Ancak farklı kabilelerin statülerindeki farklılıklar şeklinde yansımaktadır. İster kabile, ister ova, isterse kentsel alanlarda olsun, insanları birleştirmek ana faaliyettir. Düşman sınıfları izole etmek için tüm emekçi kastları birleştirmek için çalışıyoruz.

Partiniz patriyarkaya karşı nasıl mücadele ediyor?

Patriyarkaya karşı mücadelede başarıya ulaşmak için uzun bir yol olmasına rağmen, devrimci hareket ve devrimci kadın hareketi gerilla üs bölgelerindeki kadınların durumunda önemli değişiklikler getirmiştir. Kabile toplumunda patriyarka, zorla evlendirme, iki eşlilik, çok eşlilik ve karı dövme gibi çeşitli biçimlerde kendini gösterir.

Parti ve kadın örgütleri, tüm bu ataerkil tutumların sadece kadınlar için olumsuz olmadığı, aynı zamanda bir bütün olarak toplumsal gelişmeyi de engellediği konusunda toplumu eğitmiştir. Kadınlar parti komitelerinde, HKGO’nun üç gücü olan ana, tali ve temel güçlerde (milisler anlamında), devrimci halk komitelerinde ve devrimci kitle örgütlerinde yer almaktadır. Kadınlar parti inşası, askeri saldırılar, halkın refahı, iletişim ve silah üretimi gibi hareketin tüm faaliyet alanlarında çalışmaktadır.

Modi hükümeti Hindistan’ın sosyo-ekonomik koşullarını değiştirdi mi? Bazıları artık Hindistan’ın emperyalist bir güç olduğunu söylüyor.

Modi hükümeti ülke halkının sosyoekonomik koşullarını daha da kötüleştirdi. Köylüler tarım arazilerini kaybediyor ve kabile halkı şirketler için ormanlarından ediliyor. Gıda krizi, işsizlik ve yerinden edilme endişe verici bir hızla artıyor. Tarım, sanayi ve imalat sektörleri özelleştirildi. İnsanlar temel yaşam ihtiyaçlarından mahrum bırakılıyor. Sağlık hizmetleri yoksul sınıflar için neredeyse sıfır. Salgın hastalıklar çok sayıda yoksul insanın canını alıyor. Halkın büyük çoğunluğu sefalet içinde. Ülkedeki halk mücadeleleri gerçek durumu ortaya koymaktadır.

Modi dini, insanların dikkatini büyük çoğunluğun içinde bulunduğu koşullardan uzaklaştırmanın bir yolu olarak kullanıyor. Bunu yaparken de Hindutva adına ülkemizin çeşitliliğini sulandırıyor. Ülkeyi safranlaştırmak için, Hint halkına laik bir hükümet vaat eden Hindistan anayasasına saldırıyor. Modi’nin hükümeti Müslüman toplulukların evlerini buldozerlerle yıkıyor. “İnekleri koruma” adı altında Müslümanları, Dalitleri ve Adivasileri güpegündüz linç ediyor. Nefret söylemi, hükümet destekli ana akım medya kanalları aracılığıyla yayınlanıyor.

Hindistan’ın “üçüncü büyük ekonomi” haline geldiği yönündeki tüm söylemler büyük bir aldatmacadan ibaret. Ülke işsizlikte büyüme yaşıyor. Aslında hükümetin ekonomide “ilerleme” olduğunu iddia ettiği parametreler burjuva ekonomistleri tarafından bile kabul edilmiyor. Örneğin, ülkenin GSYİH’sindeki büyüme. Eleştiri, GSYİH’yı ölçmek için yabancı şirketlerin yatırımlarını dahil etmenin doğru olmadığı yönündedir. Hükümet, Adani ve Ambani gibi komprador bürokratik burjuvazinin üyelerine yardım ediyor.

Hint toplumu, yerli komprador sınıfa ve onun efendisi emperyalistlere hizmet etmek amacıyla din ve kast temelinde Brahmanik Hindutva’nın kasıtlı eylemleriyle toplumsal uyumda derin bir kırılmaya tanık olmaktadır. Ağır teknolojik gelişme emperyalistlere hizmet eden yandaş kapitalistlere fayda sağlarken, nüfusun yarısından fazlası yoksulluk sınırının altında yaşamaktadır. Hindistan emperyalist sermayeye, teknoloji ithalatına ve sermaye mallarına bağımlıdır. Emperyalizmin hiçbir karakterine sahip değildir ve “emperyalist” olarak etiketlenemez. Hindistan hala yarı-sömürge, yarı-feodal bir ülkedir.

Hindistan Şanghay İşbirliği Örgütü’nün bir üyesi. Rusya, Çin, Brezilya ve Güney Afrika’nın yer aldığı bu işbirliğini nasıl değerlendiriyorsunuz?

2006 yılında ikili ticaretin toplam değerinin 20 milyar dolar civarında olduğu tahmin ediliyordu. Çin Orta Asya’daki komşularıyla yeni siyasi ilişki biçimleri geliştirdikçe, sınır ve ticaret konularındaki ikili görüşmelerin hızla değişen jeopolitik ortamla başa çıkmada yetersiz kaldığı görüldü. Siyasal İslam Afganistan ve Tacikistan’da giderek daha etkili hale geldi ve Özbekistan ve Kırgızistan’ın yeni hükümetleri bunu otoritelerine karşı ciddi bir tehdit olarak gördüler. Tüm bölgesel güçler, aralarındaki büyük farklılıklara rağmen, bölgenin istikrarına bir tehdit olarak gördükleri bu yeni güçle mücadelede ortak bir çıkarları olduğunu algıladılar.

Büyük bir bölgesel gruplaşmaya dönüşecek olan bu oluşumun ilk toplantısı 1996 yılında Şangay’da Çin, Rusya, Kazakistan, Kırgızistan ve Tacikistan dışişleri bakanlarının ortak kaygıları görüşmek üzere bir araya gelmesiyle gerçekleşti. Sınır güvenliği ve isyancı İslami güçlerle nasıl mücadele edileceği konuları etrafında bir gündem oluşturuldu. Düzenli olarak bir araya gelmeyi planlayan grup ilk olarak Şanghay Beşlisi olarak biliniyordu ancak daha sonra Haziran 2001’de Özbekistan’ın katılımıyla Şanghay İşbirliği Örgütü adını aldı. Yeni isim, başka üyelerin de kabul edilmesine olanak tanıyacak kadar esnekti. Üyelik için ciddi olarak düşünülen diğer tek devlet olan Pakistan’ın katılmasına izin verilmedi.

İngilizler Hindistan’ı terk ettiğinden beri, Hindistan’ın egemen sınıfları tüm emperyalist ülkelere yakın olmaya çalışmaktadır. İngiltere’ye hizmet etmeye devam etti ve daha sonra ABD ile yakın ilişkiler geliştirdi. Sovyetler Birliği güçlüyken Hindistan ona yakındı. Şimdi Çin’e ve onun ittifakı olan Şangay İşbirliği’ne yakın. Aynı zamanda Çin ve Rusya’nın liderliğindeki BRICS’in de bir parçası. Hindistan muazzam doğal ve insan kaynaklarına ve dünyanın dört bir yanından kapitalistleri çeken devasa nüfusu nedeniyle büyük bir pazara sahiptir.

Hindistan karakteristik olarak komprador bürokratik burjuvazi ve büyük toprak ağaları tarafından yönetilmektedir. Dolayısıyla ittifaka üyeliği, komprador çıkarlarına uygun bir dış politikanın parçasıdır. Hindistan egemen sınıfının yayılmacı tutumu da ittifaklara katılmasının bir nedenidir. Hindistan 2017 yılında yükselen emperyalist ittifak BRICS’e üye oldu. Bugün, çok kutuplu dünya düzeninde, sosyal-emperyalist Çin, Dünya Ticaret Örgütü ve Uluslararası Para Fonu gibi egemen emperyalist finansal sistemlerin yerine kendi finansal kurumlarını geçirmek için yoğun çaba sarf etmektedir. Hindistan, BRICS ve Şangay İşbirliği Örgütü’nde ABD emperyalizminin poster çocuğundan başka bir şey değildir.

ABD emperyalizminin ezilen halkların ve ulusların birincil düşmanı olmaya devam ettiğini vurgulamak istiyorum. Ancak bu hiçbir şekilde sosyal-emperyalist Çin’e ve diğer emperyalist ülkelere tamamen karşı çıkılmaması gerektiği anlamına gelmez. Çin’in egemen sınıfı, Çin özelliklerine sahip emperyalizmden başka bir şey olmayan “Çin özelliklerine sahip sosyalizm” propagandasıyla meşgul olmuştur.

Hindistan’ın yayılmacılığı, egemen sınıfın ulusal kurtuluş hareketini ezmesine yardım ettiği Sri Lanka’da; Hint komprador bürokratik burjuvazisinin turizm endüstrisine yatırım yaptığı Nepal’de; egemen sınıfın Rohingya Müslüman örgütlerini ezmesine yardım ettiği Myanmar’da ve diğer komşu ülkelerdeki benzer faaliyetlerde görülebilir.

Çin hükümeti, aktivistler, partiler ve gazeteciler tarafından propagandası yapılan “Sosyalist Çin” ve “Çin’e özgü sosyalizm” kavramları hakkında ne düşünüyorsunuz?

Çin 1970’lerin sonundan itibaren sosyalist bir ülke olmaktan çıkmıştır. Partimiz Çin’in 2014 yılı civarında sosyal-emperyalist bir ülke haline geldiğini düşünmektedir. “Çin özgü sosyalizm” Çin’in mevcut emperyalist yönetici sınıfının sahte bir iddiasından başka bir şey değildir. Bazı yoldaşlar, Çin’in kapitalizmin restorasyonundan bu yana geçen süreçte kazandığı emperyalist özellikler konusunda net değiller. Partimiz 2017 yılında Çin’e ilişkin analizimizi açıklayan Çin, Yeni Bir Sosyal-Emperyalist Güç: Dünya kapitalist-emperyalist sisteminin ayrılmaz bir parçası başlıklı bir belge yayınladı. Olguları ve rakamları bir kenara bırakırsak, Çin egemen sınıfının ekonomik, siyasi, sosyal ve kültürel politikaları açıkça emperyalisttir.

Dolayısıyla Çin ne sosyalist ne de komünist bir ülkedir. Sosyal-emperyalist bir ülkedir. Bunu gösteren olgular, tekelci kapitalizmin ve mali oligarşinin yükselişte olmasıdır. Sermaye büyük bir şekilde birikmiştir. Finans kapital hüküm sürüyor. Çin dünyanın hemen her yerinde sermaye yatırımı yapıyor. Dünya hegemonyası için ABD ile mücadele ediyor. Hammadde ve pazarları sömürmek için dünyayı yeniden paylaşma girişiminde Rusya ile birlikte Şangay İşbirliği ve BRICS gibi ittifaklara öncülük ediyor.

Bugünkü Çin’in Mao zamanındaki Çin’den farkı nedir?

Mao, Çin Komünist Partisi’ne önderlik etti ve Büyük Proleter Kültür Devrimi (BPKD) aracılığıyla proletarya diktatörlüğü altında bile sosyalist devrimi yürütmeye devam etti. BPKD Mao’nun büyük bir katkısıdır. Bu, teorik bir siyasi mücadele ve devrimci kitlelerin büyük bir yükselişiydi. BPKD’nin amacı, sosyalist ekonomik sistemi komünist bir toplumun inşasına doğru ilerletmek için üstyapının tüm alanlarında devrimi sürdürmekti.

Amacı, Yeni Demokratik Devrim’de devrilen sınıfların (emperyalizme hizmet eden büyük toprak ağası ve komprador bürokratik burjuva sınıfları) restorasyon olanaklarını tamamen ortadan kaldırmak ve düşman sınıfların kapitalizmi yeniden tesis etme girişimlerini engelleyerek proletarya diktatörlüğünü sürdürmekti.

BPKD’nin aynı zamanda revizyonizmi sona erdirmek, parti liderliğine ve parti örgütüne yerleşmiş kapitalist yol göstericileri ortadan kaldırmak için kitle gücünü kitle çizgisine dayalı bir mücadelede kullanmak gibi acil bir amacı vardı. Bu, kapitalist yolculara karşı dolambaçlı bir sınıf mücadelesiydi ve modern revizyonizme karşı dünya çapındaki mücadelenin Çin’deki devamıydı. Kapitalizmin restorasyonunu 10 yıl boyunca kontrol altında tutabildi. Çoğunlukla iç ve birkaç dış faktör nedeniyle kapitalizm daha sonra restore edildi. Bugün Çin sosyal-emperyalist bir ülkedir.

Bazıları içinde bulunduğumuz zamanı dünya solu için kritik bir kavşak olarak tanımlıyor. Sizin bu konudaki düşünceleriniz nelerdir?

İster Sovyetler Birliği’nde Stalin’in, ister Çin’de Mao’nun ölümünden sonraki dönemde olsun, ister Sovyet revizyonizmi ve Deng’in revizyonizminden etkilendiğinde olsun, devrimci güçler hiçbir zaman bir yol ayrımında olmadı. Kruşçev ve revizyonist kliği 1950’lerin ortalarında Bolşevik parti ve Sovyet hükümetinde iktidarı ele geçirdiğinde, bu kapitalist restorasyon içindi. Çin ise o dönemde sosyalizmin inşasındaydı. Mao Zedong yoldaşın önderliğindeki Çin Komünist Partisi (ÇKP), Kruşçev’in modern revizyonizmine karşı Uluslararası Komünist Harekette “Büyük Tartışma” olarak bilinen teorik bir mücadeleye girişti.

Yugoslavya gibi Doğu Avrupa ülkeleri Kruşçev’in revizyonizmini benimsedi ve sosyalist inşa yolundan ayrıldı. Mao ayrıca Sovyetler Birliği’nin neden sosyalist inşada ilerleyemediğine dair bir analiz de yapmıştır. Mao Sovyetler Birliği’nden dersler aldı ve bunları Çin’de uyguladı. Onun rehberliğindeki ÇKP, kapitalist restorasyona on yıl boyunca karşı çıkan Büyük Proleter Kültür Devrimi çağrısında bulundu. Daha sonra Deng, ÇKP’nin ve Çin Halk Hükümetinin başına geçtiğinde, kapitalizmi restore etmek için bir karşı devrime öncülük etti. O zamandan beri dünyada sosyalist bir taban oluşmadı.

Her iki ülkede de kapitalizm restore edildi çünkü kapitalizm ve sosyalizm arasındaki çelişki çözülmemişti. Bu, toplumun feodalizmden kapitalizme, ardından sosyalizme ve son olarak da komünizme doğru ilerlediği mücadele sürecidir. Başarılı bir devrim yapmak için dünyanın tüm ülkelerinin bu dersleri alması gerekir. Bu anlayışı taşıyan proletarya partileri, kendi ülkelerinin somut koşullarında devrimi gerçekleştirmek için çalışmaktadır.

Eklemek istediğiniz başka bir şey var mı?

Son olarak, partimizin dünyada devam eden halk savaşları, ulusal kurtuluş hareketleri ve anti-emperyalist mücadelelerle dayanışmasını ifade etmek istiyorum. Tüm bu güçleri, emperyalizmin yeryüzünden kökünü kazımak ve tüm dünyada sosyalizmi ve ardından komünizmi kurmak için devrimci faaliyette bir araya gelmeye çağırmak istiyorum. Zaman olgunlaşıyor. Cesurca hareket edelim. Zafere ulaşalım. Tüm ülkelerin işçileri, birleşin!

*Bu röportaj 2 Temmuz 2024 tarihinde The Red Stream sitesinde yayımlanmıştır. Röportajın özgün metnine https://thered.stream/on-the-frontlines-of-revolution-an-exclusive-interview-with-the-communist-party-of-india-maoist/ linkinden ulaşılabilirsiniz.



Temmuz 2024
PSÇPCCP
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 

Daha Fazla Çeviri Haberler